Como veciño e militante do BNG, négome a aceptar que o destino de Dozón sexa converterse nun deserto de granito. O noso concello non está condenado; está mal xestionado. Temos o territorio, a situación estratéxica e a xente, pero fáltanos un proxecto que poña a vida e a riqueza social por diante do cemento e as fotos de inauguración.
Dozón debe deixar de ser un "concello-escaparate" para transformarse nun concello-fogar. Aquí presento a folla de ruta para que a vindeira década sexa a do noso rexurdimento poboacional e social:
O Saneamento Integral: A verdadeira base do rural
Ninguén se engane: sen sumidoiros e depuración nas parroquias, as aldeas morren por moito que brille a praza do Castro.
Prioridade técnica sobre a estética: Propoñemos unha moratoria en obras ornamentais ata que o 100% das vivendas de Saa, O Sisto, Sanguiñedo ou Vilarello teñan servizos básicos.
Habitabilidade e licenzas: Sen saneamento non hai licenza de primeira ocupación nin posibilidade de atraer novas familias. O saneamento é a primeira pedra para que a mocidade volva quedar aquí. Como pretenden que a xente rehabilite casas se o Concello non garante o mínimo esixible?
A Residencia como Baluarte de Arraigo Social
A xestión actual da residencia é un exemplo de como se lle pode virar as costas á propia xente.
O "Pacto de Dozón": Esiximos a firma dun convenio de colaboración social que reserve, como mínimo, un 40% de prazas con prioridade absoluta para veciños empadroados.
Xustiza para os nosos maiores: Imos permitir que os nosos maiores sexan expulsados a Lalín ou Ourense mentres a residencia do seu pobo se enche con xente de fóra por puro interese comercial? Envellecer en Dozón debe ser un dereito, non un luxo.
Soberanía Enerxética: Máis alá do "autoconsumo" do alcalde
Ata agora vimos un modelo pouco eficaz: catro placas solares para que o Concello aforre na súa factura mentres o veciño segue pagando o mesmo. Iso non é soberanía.
Comunidade Enerxética Local (CEL): A nosa proposta é que o Concello actúe como promotor dunha cooperativa veciñal. Os tellados públicos deben xerar enerxía para que a electricidade barata se reparta entre as casas e explotacións nun radio de 2 quilómetros.
Baixar o recibo dende a aldea: Se un gandeiro reduce o seu custo enerxético un 40%, a súa explotación é viable. Queremos converter a Dozón nunha "illa enerxética" onde a riqueza do noso sol quede no peto dos veciños e non nos balances de Naturgy ou Iberdrola.
O Monte e o Sector Primario: Unha despensa de vida e diversidade
Temos o privilexio de non ter a praga do eucalipto. É o momento de converter o noso territorio nun motor económico multifuncional onde a terra produza máis que silvas.
Plan de Gandería Extensiva e Rexenerativa: O Concello debe mediar para recuperar terras abandonadas e poñelas a disposición de novos proxectos. Non falamos só de vacún de leite ou carne; Dozón ten potencial para o gando ovino e cabrún, esencial para o control da biomasa e a prevención de incendios.
Diversificación de Cultivos e Apicultura: Debemos fomentar o uso das nosas terras para cultivos de horta de montaña, froitos vermellos e castaña de calidade. Así mesmo, a apicultura debe ser protexida e impulsada como unha actividade que non só xera ingresos, senón que mantén a biodiversidade das nosas parroquias.
Transformación e Ciclo Curto: O Concello debe facilitar espazos (obradoiros compartidos) para que o leite, a carne, o mel ou os derivados do bosque se envasen e transformen aquí. Queremos que o valor engadido quede en Dozón. Van seguir permitindo que o noso maior activo sexa un polvorete por pura desidia en lugar dunha fonte de emprego verde?
Aproveitamento Forestal Sustentable: Promover a plantación e coidado de frondosas caducifolias (carballos, castiñeiros) que dean valor á madeira a longo prazo e garantan un monte resiliente e produtivo.
Vivenda e Rehabilitación: Abrir as casas pechadas
Dozón ten casas que se caen mentres hai xente buscando fogar.
Bolsa Municipal de Vivenda: O Concello debe ofrecer garantías de cobro aos propietarios e bonificacións fiscais do 95% a quen rehabilite nas aldeas.
Transporte á demanda: Para que a vida na aldea funcione, necesitamos un sistema que conecte cada parroquia cos servizos básicos de xeito eficiente e moderno.
Unha chamada á militancia e á veciñanza
Este proxecto non vai saír de representantes que actúan como "mobles" no salón de plenos nin dun goberno que só pensa no granito. O 2036 está á volta da esquina e a pregunta é clara: Queremos ser un recordo nun mapa ou un concello vivo con nenos nas aldeas e maiores ben atendidos?
Como militante do BNG, teño claro que a alternativa existe e constrúese na rúa, nas feiras e en cada parroquia. É hora de espertar Dozón. Polas nosas raíces e polo noso futuro. Dozón merece dignidade.
